Blog 29 juni 2016

 

Op vrijdag 13 januari 2012 werd ik de gelukkige eigenaar van Ise. Al bij onze allereerste kennismaking was er geen ontkennen meer aan en viel ik als een blok voor haar enorme uitstraling. Wat een persoonlijkheid…..haar ogen vingen mij en hebben mij nooit meer los gelaten.

 

Intens dankbaar ben ik dat Ise ruim 4 jaar deel uit mocht maken van mijn leven. Ise heeft mij zoveel gebracht. Ze heeft mij leren loslaten, te leven in het nu en bovenal, altijd te blijven vertrouwen op je intuïtie. Ise heeft mij heel veel inzichten gegeven. Door haar heb ik de stap durven zetten om voor mijzelf te beginnen en ik voel het als een groot voorrecht anderen te helpen op zoek te gaan naar de connectie met hun paard.

 

Ise dwong mij creatief te leren denken en voelen. Zo heb ik lang geworsteld met de term leiderschap. Want is nu precies leiderschap? Nog te vaak domineren en pushen mensen bewust of onbewust hun paard. Paarden houden van een leider maar wel een leider vanuit hun perspectief en niet vanuit het perspectief van de mens. Een leider verzorgt, biedt rust, creëert veiligheid, zorgt voor balans, inspireert en motiveert. Een leider is zacht en bij zachtheid komt ook duidelijkheid maar dit altijd vanuit innerlijke rust. En dat laatste is was Ise mij boven al heeft gebracht…….

 

Lange tijd hebben we toe mogen leven naar ons afscheid. Vaak vroeg ik mij af of ik het zou aanvoelen wanneer het voor Ise klaar zou zijn. En ook hierin heb ik mogen vertrouwen op onze connectie. Donderdag 9 juni was het duidelijk wat Ise mij al langer probeerde te vertellen, ze was er klaar voor. Nog een aantal dagen hebben we genoten van ons samenzijn. En op 14 juni heb ik Ise uit liefde laten gaan. In haar vertrouwde omgeving in het bijzijn van de hele kudde is Ise heel rustig in mijn armen ingeslapen. Ze is net geen 7 jaar geworden.

 

Dag mijn allerliefste prinses, mijn droompaard en soulmate, dank je wel voor alles, tot ooit...

 

Ise 18-06-2009 14-06-2016