Al een aantal jaren ben ik actief in de dressuursport met mijn haflinger Wally. Ik heb haar nu 10 jaar. Toen ik haar kocht, waren we beiden beginners. We zijn de afgelopen jaren echt met elkaar meegegroeid. Dit paardje doet daadwerkelijk alles voor me en we vertrouwen elkaar onvoorwaardelijk.

 

Doordat Wal altijd zo hard wilde werken, werd ik ook erg gedreven in het rijden van dressuurwedstrijden. We gingen altijd als een speer en dan schiet je jezelf soms ineens voorbij. Nu we wat verder zijn, merk ik dat ruitergevoel en finetunen nog belangrijker worden.

 

Carolien kende ik al een tijdje als stalgenoot. We raakten vaak aan de praat over de paarden en ik voelde me altijd al op mijn gemak bij haar. Altijd oprecht geïnteresseerd en nooit oordelend over Wal en mij. Ik liep op een gegeven moment steeds tegen mezelf aan. Als het rijden niet lekker ging, bleef ik daar over piekeren. Dit leverde extra spanning op tijdens het trainen en nog meer tijdens de wedstrijden.

 

Toen heb ik gevraagd aan Carolien of ze me wilde helpen. We zijn begonnen met bewustwordingsoefeningen en vanaf de eerste les, merkte ik al zoveel verschil. Het was uiteraard wel even confronterend om erachter te komen dat er toch stiekem veel spanning ontstaan was tijdens het rijden.

 

Carolien heeft een positieve aanpak en vooral door de instelling 'iets is niet goed of fout' kan ik dingen loslaten. Ik rijd iedere keer met een brede glimlach en de kleinste oefeningen geven me een groots gevoel. Ik heb weer lol in het rijden en ik geniet van iedere rit. Het voelt heel eerlijk naar Wal toe dat ik ook werk aan mezelf. De lessen van Carolien zijn voor ons echt een verrijking op wat we al deden.

 

Manon Diepstraten